Farby silikatowe /krzemianowe/:
- tzw. czyste farby silikatowe z potasowego szkła wodnego, pigmentów i wypełniaczy
/najczęściej dwukomponentowe/. Nie zawierają żadnych składników organicznych. 
- silikatowo-dyspersyjne z potasowego szkła wodnego, pigmentów, wypełniaczy, dyspersji tworzyw sztucznych. Całkowita zawartość składników organicznych nie może przekraczać 5 %.

Dwuskładnikowe farby silikatowe.
Takie farby silikatowe /czyste/ stosowane są od ponad 120 lat do malowania podłoży mineralnych. Składają się: ze spoiwa - potasowego szkła wodnego i mineralnych, alkalicznie stabilnych pigmentów mineralnych oraz wypełniaczy. Są to powłoki o wysokiej przepuszczalności dla wody, pary wodnej i dwutlenku węgla. Powłoki te wysychają w wyniku sylifikacji.

Farby  silikatowo-dyspersyjne.
Farby silikatowo dyspersyjne stosowane są od wielu lat i w porównaniu do czystych farb silikatowych odznaczają się przede wszystkim prostszą obróbką i większymi możliwościami zastosowania. Oferowane przez nas farby odznaczają się wysoką paroprzepuszczalnością i są hydrofobowe. Wykazują one bardzo dobre właściwości dla fizyki budowli i optymalnie chronią podłoże przed szkodliwą dla substancji budowlanej wilgocią.  
Trwałość powłok opiera się na chemicznym wiązaniu powłoki z podłożem /spoiwo reaguje z mineralnym podłożem i wypełniaczami znajdującymi się w farbie/.

Wewnętrzne farby silikatowe.
Powłoki wewnętrzne są dyfuzyjne i chłonne, dzięki czemu zapewniają optymalną ochronę powierzchniom wewnętrznym, narażonym na tworzenie się na nich kondensatu oraz redukują odkładanie się na nich drobin zabrudzenia.

Farby silikonowe /krzemoorganiczne/.
Ich stosowanie na elewacjach budynków rozpoczęło się w Niemczech od początku lat 60 minionego wieku. Farby te recepturowane są na bazie dwóch rodzajów spoiw – silikonów /np. żywica metylosilikonowa, silany, siloksany/ oraz dyspersji syntetycznej /np. akrylowej/ i to właśnie skład tej mieszaniny, a właściwie ilość silikonów determinuje właściwości powłoki silikonowej /jej hydrofobowość, przepuszczalność dla pary wodnej i dwutlenku węgla/.  Z tego powodu do zabezpieczenia fasad budynków zabytkowych powinno stosować się powłoki z tzw. „prawdziwych” farb silikonowych. To właśnie one charakteryzują się niską nasiąkliwością, a przy tym wysoką przepuszczalnością dla pary wodnej i dwutlenku węgla /niezbędnego dla podłoży wapiennych/.

Farby odwracalne.
Jako farby odwracalne oznacza się farby emulsyjne lub klejowe, które mogą być usunięte przy pomocy wody. Wodoodporne farby wapienne zgodnie z tym określeniem nie są odwracalne. Powłoki odwracalne wykorzystywane są tylko we wnętrzach.
Farby klejowe zawierają kleje pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego. Z tego powodu dają się łatwo usunąć poprzez zmycie wodą. Dodatkową cechą, na która należy zwrócić uwagę, jest ich podatność na porastanie grzybami, co wyklucza je ze stosowania na powierzchniach narażonych na występowanie skropliny wody.