Rodzaje elementów drewnianych

Zachowujące wymiary (nie pracujące), częściowo zachowujące wymiary (ograniczenie pracujące) i nie zachowujące wymiary (pracujące).

Drewno stale dostosowuje się swoją wilgotnością do klimatu środowiska – w zależności od temperatury i wilgotności powietrza. Wahania zawartości wilgoci powodują zmiany objętości drewna - tak zwane pęcznienie i skurcze. Te zmiany objętości służą do definiowania zachowania wymiarów przez elementy drewniane. W zależności od wymaganej dokładności zachowywania wymiarów wybiera się odpowiedni system powłok – i to tak, że będzie on ograniczał lub uniemożliwiał zmiany objętości.
Przy powlekaniu zewnętrznych elementów drewnianych należy zwrócić uwagą na cały zestaw norm i zasad, między innymi: DIN VOB 18 363 i DIN EN 927 1, według których materiały i systemy powłokowe są podzielone na następujące stopnie:

  Nie zachowujące wymiary (pracujące) - są to takie elementy, których zmiany objętości nie są ograniczone, a więc na przykład montowane z otwartą fugą zewnętrzne okładziny z desek, deskowania na nakładkę na kracie z łat, zachodzące na siebie deskowania, gonty, palisady, kraty z drewna lub płoty.  

Częściowo zachowujące wymiary (ograniczenie pracujące) - są to elementy, których zmiany wymiarów są dopuszczalne w ograniczonym zakresie. Dotyczy to na przykład: deskowań na pióro i wpust, mebli ogrodowych, kratownic, podbitek dachowych i gzymsów jak i bram zewnętrznych, okiennic jako, że nie należy ich traktować jako zachowujące wymiary.

Zachowujące wymiary (nie pracujące) - są to elementy, których zmiany wymiarów są dopuszczalne tylko w bardzo niewielkim zakresie. Okna, drzwi zewnętrzne i zachowujące wymiary montowane na klinach okiennice - to są przykłady, które tu należy wymienić.